Omdat er grote verwarring dreigt te ontstaan over ons DIERENHULPCENTRUM en het DIERENWELZIJNSCENTRUM dat de Dierenbescherming Limburg wil gaan neerzetten, nota bene, pal voor onze deur wil ik bij deze graag uitleg geven over een en ander.

Het DIERENHULPCENTRUM!

Dit is de opvang die al sinds 1999 wordt bestierd door ondergetekende, Paul van Burink en een 15- tal vaste vrijwilligers.

Wij zijn ooit begonnen(1999) in mijn eigen appartement te Limbricht. Mijn woning fungeerde toen als opvang, maar ook als telefooncentrale, administratiekantoor en koffiehoek voor de vrijwilligers. Mede omdat ik al sinds 1993 van daaruit de egelopvang regelde.

Wij hadden destijds het plan opgevat om met de twee Stichtingen ( Dierenambulance Centraal Limburg en Hulpcentrum voor Wilde Dieren Limburg) te zorgen voor grootschalige opvang voor dieren, vooral de wilde inheemse dieren. Omdat mijn woning daar natuurlijk niet groot genoeg voor was zijn we uiteindelijk verder gegaan in een leegstaande limonadefabriek “de Molenbron” aan de Beekstraat in Limbricht. Toen dit pand werd afgebroken verhuisden we voor de tweede keer, ditmaal naar de voormalige levensschool aan de Rijksweg Zuid te Sittard. Daar moesten we, door allerlei bemoeienis van de Gemeente en ook de locale Dierenbescherming, weer weg en ook dat pand werd afgebroken.

Niet getreurd, we huurden een huis aan de Veestraat in Sittard, 300 meter verderop en gingen verder met onze activiteiten. In de loop der jaren veranderde het aanbod van dieren enigszins van Wilde Dieren naar ook heel veel huisdieren, vooral wegwerp- konijnen. Zo is de “kringloopwinkel voor konijnen” ontstaan. Maar dit terzijde. Het gehuurde huis werd toch wat té duur en daarom zijn we verhuisd naar……Limbricht, de Dalstraat werd ons nieuwe stekje. Daar zitten we nu sinds november 2009 en is het kringetje rond.

EN NU KOMT HET……..!

Het DIERENWELZIJNSCENTRUM!

Ik geef toe, de namen zijn een beetje verwarrend, maar wie goed leest snapt gelijk dat wij horen bij de eerste naam en nooit bij de tweede. Waarom niet? Dat zal ik hieronder proberen uit te leggen.

In 1999 bestonden er ook al, locale, dierenbeschermingsorganisaties. Je had er één in Sittard e.o., één in Roermond, Maastricht en Venlo. Die deden in hun regio allemaal apart hun werk. Maar plots kwam er iemand op het lumineuze ideeL, om er één Limburgse organisatie van te maken, en toen begon de z…! Sinds die tijd is het nooit meer goed gekomen, alles wat door de vorige organisaties was opgebouwd werd door de nieuwe beetje bij beetje weer afgebroken totdat er helemaal niets meer over was. Overal werd er nieuw beleid ingevoerd, ook wat betreft het besteden van de gelden die werden verzameld. Jammer genoeg zit er op de directeurstoel, van deze nieuwe organisatie, een mevrouw die ideeën heeft die ze wil verwezenlijken, al moet ze daarvoor over “lijken” gaan, de lijken in deze zijn de bestaande opvangen en alle mensen die zich al tientallen jaren, belangeloos, inzetten voor de dieren in nood in onze provincie.

Iets wat ook nog belangrijk is in deze is het feit dat mevrouw de directrice eerst heeft geprobeerd om bij ons in het bestuur te komen en toen dat gelukt was op een slinkse manier heeft getracht ons “eruit” te werken zodat ze de alleenheerschappij zou krijgen. Maar dat mislukte omdat we haar door hadden en haar op tijd hebben weggejaagd. Ja, u leest het goed!

Toen al vermoedden wij dat ze zich VOORDEED als een medestander maar eigenlijk was ze dat helemáál niet! Die mooipraterij zindde ons toen al niet en nu al zeker niet meer. We hopen zeer dat haar project geen doorgang zal vinden want het is niet meer dan een prestigezaak voor zichzelf, het heeft niets, maar dan ook helemaal niets met liefde voor dieren te maken, geloof me!

Wie gaat er nou in ’s hemelsnaam 10 MILJOEN euro in een centraal gebouw stoppen als je met datzelfde geld jaaaaaaarenlang alle opvangen, die er al zijn in Limburg, kunt helpen. Zij wil namelijk dat alle faciliteiten wat dierenzorg betreft centraal in onze provincie komen te liggen: een dierenartsenpraktijk, een dierentehuis voor honden en katten, een dierenspeciaalzaak, een hondenschool, fysiotherapie, opvang van andere( zwerf-) dieren en ga zo maar door. De bestaande dierentehuizen,- opvangen,- speciaalzaken,- fysiotherapeuten etc. zouden dan niet meer nodig zijn want alles wordt dan door haar centraal, in Limbricht, geregeld.

Geen wonder dat al deze mensen zich zwaar gepasseerd en geschoffeerd voelen. Wat de zaak nog veel erger maakt is dat iedereen die tot nu toe zijn ziel en zaligheid heeft gegeven om dieren op te vangen, vaak al tientallen jaren lang, kan ophoepelen, stoppen dus. Waar is deze mevrouw mee bezig, vraag je je dan toch af.

Vandaar dat ik u hiermee op het hart wil drukken: trap er niet in, het stelt niets voor en zal, zoals zoveel van haar initiatieven, een groot fiasco worden. Denk aan Rock for Animals, haar groene kaart, het gedoe met kunst enkele jaren geleden. Al die projecten hebben handenvol geld gekost, geld dat eigenlijk voor de dieren was bedoeld, maar hebben nooit bijgedragen aan het vullen van de geldpot.

Burgers van Limburg, verenigd u hiertegen voor het te laat is!

Als laatste wil ik u dit nog meegeven: Het Dierenhulpcentrum gebruikt elke cent die binnenkomt voor de dieren waarvoor het bedoeld is, probeer er bij de Dierenbescherming maar eens achter te komen waar het geld blijft, u zult vreemd op kijken als u ziet dat er wordt gegeten in dure restaurants, dat de kosten van een simpel kantoor in Sittard oplopen tot 30.000 euro per jaar, dat steun aan bestaande opvangen minimaal is en dat deze zich kritiekloos moeten voegen naar de zin van de DB. Ja, het lijkt zo mooi, de Dierenbescherming, maar wie wordt er eigenlijk beschermd…….?