Home
Wondertjes verrichten!

Het valt me steeds meer op dat de mensen die van onze “diensten” gebruik maken steeds vaker denken dat we kleine wondertjes verrichten, hoewel dat naar ons gevoel niet zo is. We handelen gewoon geleidt door ervaring en gezond verstand. Ik heb dit al eerder aangehaald en blijf van mening dat het omgaan met dieren gewoon een kwestie is van gevoel en mededogen. Je moet soms hard zijn en toegeven dat iets niet haalbaar is en je daarom een einde moet maken aan het leven van een dier, maar alleen als je zeker weet dat er geen mogelijkheid meer is om hulp te bieden op een dierwaardige manier.

Vaak komen er mensen bij ons met verhalen over hun dieren die me storen, in die zin dat ik door heb dat de behandeling die het dier heeft gekregen gewoon helemaal verkeerd is geweest. Dit komt steeds vaker voor, naar mijn mening omdat dierenartsen te veel afgaan op wat ze hebben geleerd uit de boeken en niet echt praktijkgevallen hebben meegemaakt.

Wat me ook erg stoort aan de werkwijze van sommige dierenartsen dat ze gewoon aannemen dat, als ze nooit meer iets horen van een behandelde patiënt, dat hun behandeling prima is geweest. Helaas gaan de meeste mensen niet terug naar dezelfde dierenarts als hun dier niet beter wordt, of erger, komt te overlijden. Ze kiezen voor een andere dierenarts, voor een tweede mening, of ze gaan met het nieuwe dier niet terug naar hun “oude” dierenarts.

Voor de dierenartsen in kwestie zou het beter zijn als ze ervoor zorgen na te gaan, door zelf na een aantal dagen per telefoon of e- mail te informeren hoe het gaat met de patiënt of in elk geval de eigenaar te laten bellen/ mailen of en hoe de behandeling aanslaat. Dat gebeurt bijna nooit, gevolg: de dierenarts weet niet dat een behandeling de verkeerde kant op gaat of dat het dier is doodgegaan.

Wij houden altijd via e- mail contact met de eigenaars van de dieren die bij ons verblijven of waarover vragen worden gesteld, dit heeft als groot voordeel dat de informatie die wij verstrekken voor de eigenaar altijd terug te lezen is, als je via de telefoon info verstrekt vergeten de meeste mensen dit weer snel en kun je zelf nooit terug vallen op wat je hebt gezegd, per mail kan dit wel. Ook wat afspraken betreft is dit wel zo handig!

 

Verder wil ik aangeven dat hetgeen wij voor en met dieren doen allemaal gestoeld is op decennialange ervaring, zowel de omgang met de dieren als de medische zaken. Gelukkig hebben wij een vaste dierenarts die precies weet wat we wel en niet kunnen en zelf niet bang is om met ons te overleggen als hij zelf tegen een moeilijk probleem aanloopt. Helaas zijn er nog steeds veel dierenartsen die niet over hun eigen schaduw heen kunnen stappen en stug door blijven gaan met “ achterhaalde”  behandelmethoden, heel erg jammer, vooral voor de dieren die daardoor in nog grotere moeilijkheden komen te verkeren.

 

Soms denken mensen dat ze bij ons terecht kunnen voor medische handelingen, maar dat is een verkeerd beeld. Wij zetten ons in om dieren zo goed mogelijk te helpen en doen dit in overleg met onze dierenarts. Omdat we zo vaak dezelfde problemen meemaken en dus ervaring hebben opgedaan, is helpen dus niet zo moeilijk meer voor ons. Wij vinden dus niet dat we wonderen verrichten.

 

Zelf ben ik altijd zeer eerlijk tegen de mensen, en daarmee ook tegen de dieren, ik weet wat er speelt en zeg dit ook gewoon. Ook al betekent dit soms dat mensen zich beledigd voelen of gekrenkt. Dat is dan jammer en als men daar niet tegen kan is dat hun probleem niet het mijne, ik ga voor de dieren en hun welzijn, ik heb niets met manier waarop sommigen hun dier willen behandelen, als een kind, dat is het niet! Een dier wil zo behandeld worden zoals het is geboren: als een dier. Back to basics. Dit is ook belangrijk voor het gedrag van dieren waar vaak zoveel problemen mee zijn volgens de eigenaars. Logisch nadenken is dan een must en je moet inderdaad terug naar de natuur. Het is allemaal niet zo moeilijk!!

 

Men kan voor vragen, informatie of andere zaken betreffende dieren altijd vrijblijvend mailen met ons via Dit e-mail adres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit onderdeel te kunnen bekijken , u krijgt binnen 24 uur, maar meestal eerder, een berichtje terug waar u iets aan heeft. Zij het dat we zelf een antwoord voor u hebben of we weten waar u het antwoord kunt krijgen.

 

Als het eindelijk goed gaat met alle dieren, dat zou pas een wonder zijnJ

 
Slimmer zijn dan Reintje de Vos!

 

Gedurende een aantal weken was een jonge vos geregeld aan het schooien op de ligweide van een openluchtzwembad. Blijkbaar was de moeder op een bepaald moment met een aantal andere jongen weggegaan uit de vossenburcht en waren er twee van haar kinderen achtergebleven. Misschien vond de moeder het niet meer veilig genoeg in de burcht toen het zwembad dagelijks volstroomde met zonaanbidders.

 

Jammer genoeg verdronk één van de achterblijvertjes op een nacht in het zwembad. Dit ging een van de medewerksters aan het hart en ze besloot hulp in te roepen van iemand. Maar ze kreeg van een aantal instanties te horen dat ze er of niets aan konden of wilden doen of men had geen tijd. Omdat het zwembad eigendom is van de Gemeente werd ook daar navraag gedaan of er geholpen kon worden. Alleen was dit niet de hulp die de medewerkster in gedachten had, men kon de vos wel laten afschieten. Niet alleen is dit verboden, er zou dan bij het Ministerie van LNV een afschotontheffing moeten worden aangevraagd, men moet ook nog een zeer goede reden hebben om dit te mogen doen. Wat dan het erge is in dit verhaal is dat de vos er eigenlijk niets aan kan doen dat hij tussen de mensen is beland. Ten slotte is het terrein waar het zwembad op ligt het gebied van de vossen. Hun burcht grenst aan de ligweide en dus is dat dé plek om te zoeken naar prooi. Dat daar op een gegeven moment zakjes chips, mexicano’s en ijsjes voor het grijpen liggen is ook niet zijn schuld. Zelfs leuke zaken om mee te spelen zoals handdoeken en zonnebrillen waren voldoende aanwezig. Opportunistisch als vossen zijn was dat de gemakkelijkste manier om zijn buik vol te krijgen. Helaas is dit geen natuurlijk leven voor zo’n dier dus er moest iets gebeuren.

 

 Sample Image

 

 

Gelukkig werden wij ook gevraagd te helpen en konden we een aantal vangkooien plaatsen. In eerste instantie werden deze voorzien van aas dat eigenlijk een lekkernij zou moeten zijn voor de vos, eendagskuikens. Maar dit werkte absoluut niet, dan maar mexicano’s in de kooien en jawel, hij trapte er in, letterlijk. Nu moet het dier leren wat eigenlijk normaal vossenvoer is en dat mensen NIET in zijn leefwereld thuis horen, daarna mag het de vrije natuur in.

 

Eind goed, al goed!

 
Advertisement

Polls

Wat vind u van ons werk
 

Beetje reclame

Onze nieuwsbrief

Aanmelden nieuwsbrief


Ontvang HTML?

Website informatie

Leden: 3
Artikelen: 285
Links: 10

Donateurs login






Wachtwoord vergeten?

Wie is er online

We hebben 1 gast online