Home
Info bijeenkomst Dierenwelzijnscentrum.

Info bijeenkomst Dierenwelzijnscentrum.

 

Op deze avond zouden de burgers van Limbricht precies te horen krijgen wat de Dierenbescherming voor had met het stuk land dat ze gekocht zouden hebben tegenover het kasteel. Ik zeg “zouden”, want gekocht is nog helemaal niks zo heb ik uit een zeer betrouwbare bron vernomen. Dus dat was alweer een leugen waarop ik de DB heb betrapt.

Voorafgaande aan deze bijeenkomst dienden de bewoners van ons dorpje zich aan te melden bij de DB, dit hadden welgeteld 13 mensen ook gedaan. Wie schetst mevrouw Hameleers’ verbazing als de hele zaal vol blijkt te zitten en niet alleen met bewoners, maar ook andere belanghebbenden. Zoals een aantal volksvertegenwoordigers uit de raad, maar ook personen werkzaam bij het Dierentehuis uit onze regio. Al met al toch minstens 50 mensen.

 

Allereerst werden de personen aangekondigd die ons iets gingen vertellen over het, inmiddels beruchte, Dierenwelzijnscentrum. Er waren mensen van de Gemeente, het architectenbureau en natuurlijk de hoofdpersoon, directrice afdeling Limburg mevrouw Reineke Hameleers. Zij mocht uiteraard eerst haar verhaal afsteken. Je zou denken dat er een bevlogen betoog zou worden gehouden en dat zij met alle macht de burgers zou willen overtuigen van het feit dat dit centrum een geweldige aanwinst voor ons dorp zou zijn, maar niets is minder waar. Wat volgde was een slappe opsomming van hetgeen we via een beeldscherm zelf konden lezen en zien. Ze deed totaal geen moeite om enthousiast over te komen op de aanwezigen.

Na haar “optreden” was het de beurt aan een meneer die moest uit leggen hoe een en ander er uit zou gaan zien. Ik had het gevoel alsof hij er aan zijn haren was bijgesleept, ook deze uitleg was erg slap en daarbij had hij zich niet echt goed voorbereidt, met als gevolg dat het niet goed duidelijk werd wat er nou eigenlijk gebouwd ging worden en hoe! Hij was dan ook zeer snel klaar met zijn verhaal. Als laatste was er een jonge man, werkzaam bij de Gemeente op de afdeling vergunningen en zo. Hij moest iedereen duidelijk maken waar dit bouwplan nog allemaal aan moest voldoen vóórdat er ook maar iets gedaan zou kunnen worden.


Om haar verhaal nog wat kracht bij te zetten had mevrouw H. ook nog wethouder Meekels uitgenodigd, hij greep de gelegenheid natuurlijk met beide handen aan omdat er een week later weer verkiezingen zijn. Alleen denk ik dat het praatje dat hij hier heeft gehouden niet heeft bijgedragen aan zijn populariteit in ons dorp, vooral niet toen hij een pauze inlaste om de aanwezige raadsleden terug te fluiten die zijns inziens té veel vragen stelden en volgens hem hier ook niet aanwezig hoorden te zijn. Ja maar, beste Pieter, dáárom zijn zij nou juist gekozen door het volk, om het te vertegenwoordigen, duuuh!!

 

En toen kwamen de vragen! Hier was mevrouw H. ook niet blij mee, want de burger bleek toch wel erg kritisch. Stuk voor stuk stelden men vragen waarop antwoorden werden verwacht, maar zoals ik al wist, men werd er niet echt veel wijzer van. Ik weet uit eigen ervaring dat Reineke heel goed kan praten zonder iets te zeggen. Ik weet ook dat ze onwaarheden uitspreekt en dan later roept dat ze dat nooit zo heeft “gecommuniceerd”. Ook deze avond zijn er weer dingen gezegd die nergens op slaan. Zoals het feit dat ze in gesprek zou zijn met Caviaopvang ’t Kuufke over samenwerking. Ik weet dat dit gesprek al geweest was en er geen samenwerking komt. Verder zou mevrouw H. nog in gesprek gaan met Dierenartsen, Dierentehuizen etc. Ook hiervan weet ik dat deze geen interesse hebben in welke samenwerking dan ook.

 

Mevrouw H. heeft een beetje té hoog gegrepen met dit grootse plan. Er is totaal geen begrip voor hetgeen zij zegt te willen realiseren. Er zijn dierentehuizen voor honden en katten in Limburg, er zijn meer dan genoeg dierenartsen, dierenspeciaalzaken, fysiotherapeuten en trimsalons. Ook voor de andere diersoorten zijn er inmiddels voldoende opvangen. Wat dan overblijft in háár centrum zijn een conferentieruimte( heeft het kasteel ook!), een horecagelegenheid( heeft het kasteel ook) en een educatieruimte( hebben alle scholen ook). Waarom zouden mensen in haar keuken willen leren diervriendelijk te koken, op internet kun je daarover alles vinden áls het je interesseertJ Waarom zou je ouderen willen leren omgaan met dieren, oudere mensen zullen van een ander niets willen leren, want zij zijn heel anders met dieren opgevoed.

 

Wát, vraag ik me serieus af, blijft er dan nog over aan activiteiten op dit centrum. Een hondenschool, welke we ook al ruim voldoende hebben in onze provincie. Een zeer modern vormgegeven gebouw dan? Nee, dat ook niet want het ding moet onder de grond komenJ Want weet u, het eerste ontwerp welk door de architect is gemaakt, past niet op dit stuk land. Dus alle kosten die dit tot dusver met zich mee heeft gebracht zijn voor niets geweest. En dat is precies mijn punt in dit hele drama. Geld verknoeien aan nonsens is de grootste kracht van mevrouw Hameleers. Ik begrijp niet dat de leden van haar vereniging dit niet inzien. Ze lopen zich de benen onder hun k… uit om geld bij elkaar te krijgen en zij gooit het net zo gemakkelijk weer over de balk.

 

Maar goed, al met al denk ik dat mevrouw hier niets heeft gewonnen door haar initiatief, zoals Pieter Meekels het noemde, om de burgers en buitenlui van Limbricht te informeren over alles wat, zij denkt, dat er staat te gebeuren. Ik denk het mijne……er gebeurt hier helemaal niets!

 
Lieve mensen!

Omdat er grote verwarring dreigt te ontstaan over ons DIERENHULPCENTRUM en het DIERENWELZIJNSCENTRUM dat de Dierenbescherming Limburg wil gaan neerzetten, nota bene, pal voor onze deur wil ik bij deze graag uitleg geven over een en ander.

 

 

Het DIERENHULPCENTRUM!

 

Dit is de opvang die al sinds 1999 wordt bestierd door ondergetekende, Paul van Burink en een 15- tal vaste vrijwilligers.

Wij zijn ooit begonnen(1999) in mijn eigen appartement te Limbricht. Mijn woning fungeerde toen als opvang, maar ook als telefooncentrale, administratiekantoor en koffiehoek voor de vrijwilligers. Mede omdat ik al sinds 1993 van daaruit de egelopvang regelde.

Wij hadden destijds het plan opgevat om met de twee Stichtingen ( Dierenambulance Centraal Limburg en Hulpcentrum voor Wilde Dieren Limburg) te zorgen voor grootschalige opvang voor dieren, vooral de wilde inheemse dieren. Omdat mijn woning daar natuurlijk niet groot genoeg voor was zijn we uiteindelijk verder gegaan in een leegstaande limonadefabriek “de Molenbron” aan de Beekstraat in Limbricht. Toen dit pand werd afgebroken verhuisden we voor de tweede keer, ditmaal naar de voormalige levensschool aan de Rijksweg Zuid te Sittard. Daar moesten we, door allerlei bemoeienis van de Gemeente en ook de locale Dierenbescherming, weer weg en ook dat pand werd afgebroken.

Niet getreurd, we huurden een huis aan de Veestraat in Sittard, 300 meter verderop en gingen verder met onze activiteiten. In de loop der jaren veranderde het aanbod van dieren enigszins van Wilde Dieren naar ook heel veel huisdieren, vooral wegwerp- konijnen. Zo is de “kringloopwinkel voor konijnen” ontstaan. Maar dit terzijde. Het gehuurde huis werd toch wat té duur en daarom zijn we verhuisd naar……Limbricht, de Dalstraat werd ons nieuwe stekje. Daar zitten we nu sinds november 2009 en is het kringetje rond.

EN NU KOMT HET……..!

 

 

Het DIERENWELZIJNSCENTRUM!

 

Ik geef toe, de namen zijn een beetje verwarrend, maar wie goed leest snapt gelijk dat wij horen bij de eerste naam en nooit bij de tweede. Waarom niet? Dat zal ik hieronder proberen uit te leggen.

In 1999 bestonden er ook al, locale, dierenbeschermingsorganisaties. Je had er één in Sittard e.o., één in Roermond, Maastricht en Venlo. Die deden in hun regio allemaal apart hun werk. Maar plots kwam er iemand op het lumineuze ideeL, om er één Limburgse organisatie van te maken, en toen begon de z…! Sinds die tijd is het nooit meer goed gekomen, alles wat door de vorige organisaties was opgebouwd werd door de nieuwe beetje bij beetje weer afgebroken totdat er helemaal niets meer over was. Overal werd er nieuw beleid ingevoerd, ook wat betreft het besteden van de gelden die werden verzameld. Jammer genoeg zit er op de directeurstoel, van deze nieuwe organisatie, een mevrouw die ideeën heeft die ze wil verwezenlijken, al moet ze daarvoor over “lijken” gaan, de lijken in deze zijn de bestaande opvangen en alle mensen die zich al tientallen jaren, belangeloos, inzetten voor de dieren in nood in onze provincie.

Iets wat ook nog belangrijk is in deze is het feit dat mevrouw de directrice eerst heeft geprobeerd om bij ons in het bestuur te komen en toen dat gelukt was op een slinkse manier heeft getracht ons “eruit” te werken zodat ze de alleenheerschappij zou krijgen. Maar dat mislukte omdat we haar door hadden en haar op tijd hebben weggejaagd. Ja, u leest het goed!

 

 

 

Toen al vermoedden wij dat ze zich VOORDEED als een medestander maar eigenlijk was ze dat helemáál niet! Die mooipraterij zindde ons toen al niet en nu al zeker niet meer. We hopen zeer dat haar project geen doorgang zal vinden want het is niet meer dan een prestigezaak voor zichzelf, het heeft niets, maar dan ook helemaal niets met liefde voor dieren te maken, geloof me!

Wie gaat er nou in ’s hemelsnaam 10 MILJOEN euro in een centraal gebouw stoppen als je met datzelfde geld jaaaaaaarenlang alle opvangen, die er al zijn in Limburg, kunt helpen. Zij wil namelijk dat alle faciliteiten wat dierenzorg betreft centraal in onze provincie komen te liggen: een dierenartsenpraktijk, een dierentehuis voor honden en katten, een dierenspeciaalzaak, een hondenschool, fysiotherapie, opvang van andere( zwerf-) dieren en ga zo maar door. De bestaande dierentehuizen,- opvangen,- speciaalzaken,- fysiotherapeuten etc. zouden dan niet meer nodig zijn want alles wordt dan door haar centraal, in Limbricht, geregeld.

Geen wonder dat al deze mensen zich zwaar gepasseerd en geschoffeerd voelen. Wat de zaak nog veel erger maakt is dat iedereen die tot nu toe zijn ziel en zaligheid heeft gegeven om dieren op te vangen, vaak al tientallen jaren lang, kan ophoepelen, stoppen dus. Waar is deze mevrouw mee bezig, vraag je je dan toch af.

Vandaar dat ik u hiermee op het hart wil drukken: trap er niet in, het stelt niets voor en zal, zoals zoveel van haar initiatieven, een groot fiasco worden. Denk aan Rock for Animals, haar groene kaart, het gedoe met kunst enkele jaren geleden. Al die projecten hebben handenvol geld gekost, geld dat eigenlijk voor de dieren was bedoeld, maar hebben nooit bijgedragen aan het vullen van de geldpot.

Burgers van Limburg, verenigd u hiertegen voor het te laat is!

 

 

Als laatste wil ik u dit nog meegeven: Het Dierenhulpcentrum gebruikt elke cent die binnenkomt voor de dieren waarvoor het bedoeld is, probeer er bij de Dierenbescherming maar eens achter te komen waar het geld blijft, u zult vreemd op kijken als u ziet dat er wordt gegeten in dure restaurants, dat de kosten van een simpel kantoor in Sittard oplopen tot 30.000 euro per jaar, dat steun aan bestaande opvangen minimaal is en dat deze zich kritiekloos moeten voegen naar de zin van de DB. Ja, het lijkt zo mooi, de Dierenbescherming, maar wie wordt er eigenlijk beschermd…….?

 

 

 

 
Advertisement

Polls

Wat vind u van ons werk
 

Beetje reclame

Onze nieuwsbrief

Aanmelden nieuwsbrief


Ontvang HTML?

Website informatie

Leden: 3
Artikelen: 245
Links: 10

Donateurs login






Wachtwoord vergeten?

Wie is er online