Even terug naar vorig jaar……

In augustus was ik niet fit, mijn internist deed echter niks aan mijn toestand, daar was ik dus niet blij mee en ik besloot het heft zelf in handen te nemen. Mijn lichaamsgewicht was destijds gezonken naar 53 kilo en dat was voor mij toch echt de limiet, want ik heb altijd rond de 70 kilo gewogen. Nog meer afvallen was geen optie voor me. Ik moest iets doen. En dus nam ik een anti- bioticakuur en een ontstekingsremmer. Binnen 10 dagen bleek dit perfect te werken en namen mijn klachten snel af. Het heeft nog best lang geduurd voordat ik me weer helemaal goed begon te voelen en  nu, een half jaar later, ben ik weer op gewicht aan het komen. Nu weeg ik 57 kilo en kom gestaag bij. Intussen heb ik wel een aantal supplementen genomen om mijn lichaam te helpen goed te herstellen.

Men begint nu ook aan me te zien dat ik weer in gewicht toeneem. Zelf merk ik het aan mijn kleding die weer strakker gaat zitten en ik heb weer “zitvlees”, waar vorig jaar alleen maar botten te voelen waren, verschrikkelijk vond ik dat. Mijn gezicht, hals en armen zagen er uit alsof ik anorexia had, ongelooflijk gewoon. Ik voel me nu ook veel en veel fitter en kan weer doen wat ik wil. Vorig jaar moest ik bij veel dingen hulp van anderen inroepen. Ik leek wel een oud besje dat geen kracht meer had. Maar nu is dat helemaal anders, ik ben heel erg blij dat ik een andere koers heb gevaren dan mijn internist aangaf, de idioot!!

Mijn huisarts stond helemaal achter mijn besluit toen ik het haar later heb uitgelegd. Zij was toen zelf met vakantie en ik kon haar dus pas na de medicijnkuur vertellen wat ik had gedaan. Helaas zullen er veel mensen niet kunnen doen wat ik heb gedaan, die blijven trouw doen wat hun arts voorstelt en moeten dus wachten totdat het misschien wel té laat is om te herstellen, onvoorstelbaar toch eigenlijk!!

Mijn voornemen is wel om dit uiteindelijk toch kenbaar te maken aan de betreffende internist, maar ook aan het  Zuijderland ziekenhuis, want eigenlijk  moet dit worden aangepakt. Hoever ik daarmee kom weet ik niet, maar ik moet het gezegd hebben, al is het maar voor mijn eigen gemoedsrust.

In elk geval ben ik weer boven Jan en kan ik weer doen wat ik wil en hoef niet steeds anderen om hulp te vragen, pfffffffff!