|
Er komen vaak mailtjes binnen met meldingen over vermiste dieren, vaak zijn dat honden of katten, in deze gevallen verwijzen we altijd naar het streekdierentehuis “de Reddingsboei” te Geleen, want daar worden alle gevonden honden en katten “opgeslagen” zoals dat heet. Maar af en toe worden er ook zwervende honden, in onze regio, gemeld. Omdat we steeds vaker succes hebben met het invangen van honden, denk maar aan de laatste, “Lord”, gaat het bij mij dan gelijk kriebelen en wil ik actie ondernemen. Dit keer kreeg ik meerdere mailtjes van een mevrouw uit een klein dorpje in de buurt. Ze had al een aantal keren een klein wit hondje zien rondlopen op een bepaalde plek in het dorp en het leek er op dat dit dier zwervende was. Vanwege het gevaar dat het dier aangereden zou worden en de naderende kou, was ze bezorgd over het welzijn van dit dier. Ik beloofde haar te gaan kijken en deed dit ook een aantal keren op verschillende tijden, maar ik zag het hondje niet. De tweede keer dat ik ter plekke kwam stond er een buurtbewoner op straat die ik aansprak over het dier en hij gaf aan dat het hondje, niet groter dan een kat, elke dag bij hem op het erf kwam eten. Hij was gelukkig bereidt te helpen en gaf aan dat hij er vast van overtuigd was dat hij het dier te pakken kon krijgen met wat geduld en dagelijkse voeding. Nu was het dus een kwestie van tijd. Ik liet mijn telefoonnummer achter en hij beloofde direct te bellen als hij succes zou hebben. Afwachten dus! Een paar dagen later belde de man inderdaad, maar niet omdat hij het hondje had kunnen vangen. Steeds als hij bezig was met de hond gebeurde er altijd weer iets waardoor het er vandoor ging. En dat is altijd hét grote probleem met honden die zwervende zijn, ze verliezen heel erg snel het vertrouwen in de mens en blijven altijd op veilige afstand om direct weg te rennen als er “gevaar” dreigt. Ik gaf aan dat we een vangkooi konden proberen, maar dan kon dit alleen met de kleinere kooi die ik heb om katten en kleinere dieren mee te vangen, want de grote hondenvangkooi die we hebben gemaakt heeft té grote mazen en daar zou dit kleine dier doorheen kruipen. Maar het was zeker het proberen waard, dus bracht ik de kleine vangkooi naar hem toe en legde uit hoe deze werkt. De enige andere optie was om het dier een kalmerend middel door het voer te geven, maar dat heeft minimaal één uur nodig om zijn werking te doen en dat zou gevaarlijk kunnen zijn voor de hond, je weet namelijk nooit wat het dier in dat uur gaat doen. Als het wegloopt en ergens in slaap valt, waar je het niet kunt vinden, zou het onderkoeld kunnen raken en eventueel doodgaan. Ook zou het aangereden kunnen worden als het half versuft over straat zou lopen, dus daar zagen we van af. De man was er nog steeds vast van overtuigd dat hij het hondje te pakken zou krijgen, ik zei hem dat ik zou duimen en ging weer terug naar het Dierenhulpcentrum. Na een paar uur kreeg ik al weer een telefoontje, met een geweldige mededeling. De hond was gevangen! Omdat we wellicht via een chip de eigenaar konden achterhalen ging ik direct terug om dit te checken. Helaas, geen chip. Inmiddels was het hondje al gewassen en waren er een aantal teken uit een oor verwijderd door de man. Het mooie was dat het dier dit allemaal gelaten onderging en zelfs niet meer was weg te slaan bij zijn redder. Hoewel deze man geen klein hondje wilde aanschaffen, liever een grote, was hij erg gecharmeerd van dit kleine opdondertje en hij wilde er over denken het te houden, als we geen eigenaar konden traceren. Ik liet het dier dus achter bij hem en hij zou me bellen of hij wel of niet de nieuwe eigenaar zou worden van dit kleine witte hondje. Na 2 dagen kwam het bericht dat het hondje, nu Purdey genaamd, mag blijven. Iedereen is weg van het kleine ding, maar de doorslag was het feit dat Purdey zo aan de man hangt. Zij is gék op hem en hij nu ook helemaal op haar! Bovenstaand relaas laat weer duidelijk zien dat je soms verder moet gaan dan anderen. Tot nu toe is Purdey alweer de achtste hond die door ons werd gevangen toen het anderen niet lukte. Wat voer, tijd, geduld, een vangkooi en vooral inzicht zijn de ingredienten die je nodig hebt en iets wat zeker niet mag ontbreken is medewerking van de mensen in de buurt. Dat blijkt maar weer! |
